NorðurportKarl jónas Thorarensen

Ég var að sækja myndinar sem ég sýndi niðrí norðurporti, ásamt öðrum. Og kíkti við  hjá eldri konu sem selur bækur þar. Ég verslaði 2 bækur, önnur
stangveiðin 1988 og sjafnaryndi. Fyrir þá sem vita ekki hvað sjafnaryndi er, þá er það bók um kynlíf og hvernig megi bæta kynlífið. Konan sem afgreiddi mig roðnaði
og blánaði þegar hún setti sjafnaryndi í poka fyrir mig. það var eins og hún hálfskammaðist sín fyrir að vera með svona bók til sölu. Ég ætlaði mér að kaupa
líka aðra bók sem hún var með til sölu, enn var búin að selja eða fjarlæga hana. Það var svo kölluð rauð bók, með berorðum lýsingum um bólfarir. Ég stalst
til að lesa svoleiðis bækur þegar ég var unglingur. Og hafði mjög gamann af. Enn um seinustu helgi sá ég eimitt eina bók hjá henni, og blaðaði í gegn um hana.
Mér til mikillar furðu, var ekki sami spenningurinn að lesa núna eins og í gamla daga. Þá sirka 13 ára.Þessi bók var eins og hin besta gamann saga, kaflanir
sem áttu að vera æsandi , voru í mesta lagi grátlegar tilraunir, sem fær mann til að hlæa. Ótrúlegt hve mannlegar hvatir eru miklar tabú. Ég eignaðist kærustu
15 ára gamall, hún var 32. Ég vissi vel að það var hið forboðna samband, og vissi að það myndi ekki endast lengi. Ef ég hefði verið 15ára stelpa , og verið
með 32 ára gömlum manni. Þá hefði allt orðið brjálað. Enn þar sem ég er kk, þá þóttu þeim sem þekktu til, þetta vera kúl. Ég blaðaði líka í gegn um staflann af
ástarsögum og alls konar bókum. Enn fátt annað enn þessar bækur vöktu áhuga minn. Eitt kom mér á óvart niðrí norðurporti, það var maður sem hafði keypt sér
myndavél. Canon eos500d. Hann rauk að mér og bað mig að kenna sér á vélina. Ég hugsaði að ég myndi gera meira ógagn enn gagn. Svo ég fór undann í flæmingi. Enn hann
gaf sig ekki og ég fór að sýna honum það litla sem ég kunni. Eftir 15 mínútna sýningu, var maðurinn farinn að taka nokkuð góðar myndir og stoltið hjá mér jókst
við það. Mig fór að langa að reina að kenna honum aðeins meir. Enn fór svo að hugsa um , hvort rétt væri að ég myndi fara að tala við hann um hluti sem ég kann
ekki alveg. Svo ég tók þá viturlega ákvörðun að setja punktinn þarna. Enda var maðurinn búinn að skrá sig á námsskeið hjá aðila sem kann sitt fag. Ég fór heim
og ákvað fyrst að mér gekk svona vel að segja öðrum til, hvort ég gæti tekið sjálfann mig og aðeins reint að koma meiri þekkingu í hausinn á mér sjálfum
um ljósmyndun. Enn þar ofmetnaðist ég. Erfiðari nemanda hef ég ekki haft og mun ekki hafa. Hann ber enga virðingu fyrir kennaranum eða því sem sagt er við hann.
Enn ég mun ekki gefast upp. mér tókst að kenna honum þolinmæði í umferðinni, þó stundum að hann falli. Enn er það ekki mannlegt.

smá pústKarl jónas Thorarensen

Ekki spyrja mig af hverju þú eyðir þínum tíma í að sitja og lesa ruglið í mér. Mest að þessu sem kemur fram, er í mínum huga illa skrifað. Ekki þess virði að
lesa. Enn samt held ég áfram. Skrýtið. ég hef rosalega þörf fyrir að skrifa , mynda, mála. og á góðum degi er ég sáttur við guð og menn. ok guð, frekar enn menn
og er á mörkunum á sáttum við mannskepnuna. Í hausnum á mér er saga, um gamlann mann sem situr við eldhúsborðið og horfir á eina skeið. Skeið sem hefur fylgt honum
alla hanns ævi. Þrátt fyrir erfitt líf, og eylíf vandræði með konur og vín. Er þetta eini hluturinn sem fær hann til að brosa og vera ánægður. Þessi skeið er
hans fjársóður. Ég er oft að velta því fyrir mér að skrifa hana og sjá hvernig mér gangi. Enn ég fresta því oftast nær, með þeirri afsökun að þetta er tímasóun. Enn
hver veit, kanski skrifa ég hana og birti á blogginu. Afhverju er þessi þörf, góð spurning. ég veit ekki af hverju hún stafar. frekar enn sú þörf að taka ljósmyndir,
eða fá ljósmyndir frá öðrum og breyta. Ætli það sé til að sjokkera fólk, kanski. ég á nóg af efni til að sjokkera enn ég er það lítill í mér að ég legg ekki
í það. ég er það sem ég er

Neikvæð hegðum , breita í jákvæðaKarl jónas Thorarensen

           Af hverju er einfaldara að sýna neikvæða hegðun, enn þá jákvæðu. Oft hef ég verið fúll og reiður við aðra, eimitt þegar ég á sökina og þau sem
eru í kring um mig eru algerlega saklaus.Ég hef kanski verið að vinna verkefni sem gekk ekki upp og þá var auðveldara að kenna þeim um hvernig gekk. Það
hjálpaði ekki mér, þó ég hafi ekki beðið um hjálp, eða það hjálpaði og ég taldi að þeirra hjálp væri ástæða að allt gekk illa. Það er ekki möguleiki að ganga í gegn
í gegn um lífið og allt gangi alltaf upp. Ef maður heldur það, þá þarf maður að kynnast veruleikanum. Enn hinsvegar getur maður stjórnað aðeins sínum viðbrögðum
og gjörðum  gagnvart öðrum. Ég heirði sögu sagða einu sinni um dreng, sem átti í vandræðum með skap sitt, og var ráðlagt að í hvert skipti, sem hann missti stjórn
 á skapi sínu, að negla nagla í girðingu. Drengurinn fylgdi því eftir. Fyrstu vikuna nelgdi hann slatta og sá hve oft hann misti stjórn á sér. Er vikunar liðu, minkuðu naglanir
í girðinguni. Svo eina vikuna Þurfti hann ekki að negla nagla , og var því sagt að draga einn nagla út fyrir hvern dag, sem hann hafði stjórn á sér. Svo kom að því, að allir naglar
voru dregnir út, og hann horfði brosandi á grindverkið. Enn sá þá hve mikið reiði eyðileggur. Grindverkið var eins og gatasigti.
Líkamlega er maður að spara td orku að vera í góðu skapi, fólk notar meiri vöðva í andlitinu til að sýna reiði, enn að brosa. svo hið jákvæða er betra. Ég er búinn að vera að stjórna
skapinu í mér seinustu daga. og mér til svolitlar furðu hef ég grætt á því. Td í umferðini, þar sem ég hef haft litla stjórn á skapi mínu, og oft fylgst
þvílíku réttlæti. Eða réttara sagt, þú svínar ekki á mér, eða gerir ekkert á
minn hlut. Annars hefni ég mín. Enn ég má allt. Með því að hafa jákvæða hugsun þar og sýna þolinmæði og slaka aðeins á hef ég grætt tvent. Tíma, sem annars fór í að hefna mín og betri
líðann er ég er kominn á áfangastað. Stressið er búið að minka , ég er líkamlega betri og ekki eins þreyttur. Aðra hliðar hef ég tekið á td með öfundsýki. Afhverju á ég ekki betri hluti
meiri pening , eða meiri vini. ég er að gera heiðarlega tilraun. Njóta og virða það sem ég á. Það eru margir sem eiga minna enn ég. Ég er ekki að stefna að því
að verða heilagur maður, Bara aðeins betri enn ég er.

HólahoppKarl jónas Thorarensen

Alltaf að klífa hæsta tindinn ekki satt. Ég verð nú samt að viðurkenna, að ég nenni því ekki. Ekki strax að minstakosti. Ég verð bara hólahoppari um skeið.
Einn af þessum hólum mínum. er ljósmyndasýning sem ég tók þátt í, ásamt 3 öðrum, við erum búin að vera að sýna niðrí norðurporti. og ótrúlegt enn satt. Hefur
bara gengið vel. Mér bauðst að sýna einn , enn ég afþakkaði það. Ekki útaf því að ég get ekki staðið undir sýningu einn. Heldur þeirri staðreind að ég
vill læra aðeins meira í ljósmyndun áður. Ég trúi því að ég get bætt mig og þangað vil ég stefna. Svo er ég líka helv flottur með myndavélina. Ég var skammaður
fyrir stuttu að birta nektarmyndir á síðunni minni og fékk óvæntan stuðning. í þeirri baráttu. Að horfa á annað fólk í gegnum linsu er skemtilegt. sjá viðbrögð fólks
og fá athugasemdir. Eitt annað langar mig til að læra, og það er eitt það erfiðasta sem hægt er að læra. Að hafa stjórn á skapinu og koma eðlilega fram. Ég þarf oft að
hafa rétt fyrir mér í öllu, annars finnst mér vera lítill og heimskur. mjög oft kem ég fram eins og trúður, get ekki verið ég sjálfur, og ég viðurkenni að
það er mjög slæmt. Svo þessa hóla mun ég taka á næstunni. Nokkuð gott ekki satt

G JKarl jónas Thorarensen

Árás á íslandKarl jónas Thorarensen

 

    Það er ekki oft sem ég verð brjálaður eftir að hafa lesið fréttir. Enn nú er farið að sjóða í mér. Hollendingar og bretar berjast gegn því  að ísland fái lán frá imf. Og núna í fréttum er sagt frá því að  Jose Manuel Barroso, forseti Framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins leggist gegn því líka.  Bretar tóku yfir eignir landsbanka sem duga fyrir innistæðum breta , enn þeir vilja að við borgum allar innistæður í topp og  halda svo sjálfir eftir  eignum landsbankanns upp í aðrar skuldir. Við erum aðilar að samning eus um bankamál, þar sem skýrt er tekið fram hver hámarksábyrgð er. enn bretar vilja meira. Nú eiga breskar herþotur að koma til loftvarnaeftirlits . og eftir að þeir beittu hryðjuverkarlögum gegn íslandi, þá vil ég ekki sjá þá hérna. Slítum stjórnmálasambandi við breta strax, segjum esb að fara þar sem sólin skín ekki. Og vel á minnst. Við erum aðilar að nato. Í sáttmála nato segir árás á aðildarríki nato , jafngildir árás á allar nato þjóðir. Bretar réðust á okkur með þessum hryðjuverkarlögum. Hvar er nato núna.

Í þá gömlu góðu dagaKarl jónas Thorarensen

 

Ég hlustaði á útvarpið í seinustu viku og heyrði þá mann spyrja hvort við vildum fara með fjármálakerfið 30 ár aftur í tímann.  Það fékk mig til að hugsa, hvernig var fyrir 30 árum síðann. Var allt slæmt og í kalda kolum.?  Ef við förum þessi 30 ár aftur í tímann, þá er sá sem er að rita þessi orð. 4 ára gullfallegur drengur með sína spekoppa. Sunnudagarnir voru yndislegir tímar. Allir klæddu sig upp í fín föt.  Fjölskyldann settist samann við matarborðið og annað hvort borðað samann læri eða eins og ég kallaði alltaf hrygg, ræktað læri. Svo var skroppið samann í bíltúr eða ef svo vel vildi til að það væri fyrsti sunnudagur  í mánuði að þá var skroppið í kirkju. Ekki svo að skilja að mér hafi þótt æðislega gamann í kirkju, heldur var það sem eftir messu tók við. Vöfflukaffi niðrí safnaðarheimili. Það voru svo stórar og gómsætar vöflur í boði. Ég man ekki hvað maður fékk að drekka með. Eina sem ég man voru þessar hlussu vöflur, með tonni af rjóma og sultu.  Á hinum dögunum hafði maður alltaf nóg að gera. Reina að smíða bát upp á háalofti með systur minni. Og auðvitað dreifa um leið nöglum um allt gólf .sem hafði þóau áhrif að seinna heirðust öskur bræðra minna er þeir svo léttilega stigu á þá.  Röltandi niðrá bryggju með veiðistöng var auðvitað skylda í gamla daga og rennt fyrir fisk. Ég veit ekki hve oft þessir 20 sentimetra fiskar urðu af þvílíkum hvölum þegar að maður sagði frá þeim sem maður veiddi, þannig að sjálfur moby dick hefði örugglega fengið mikla minnimáttarkend.  Ýmis  ferðalög lagði maður á sig á þessum tíma,  mörg mjög löng í huga manns. Alla leið útí höpner. Sem var svona 300 metra frá heimilinu.  Snjór var ekki til bölvunar, hitt þó heldur. Út var farið og mokað út snjóhús. Ekki var verra ef maður náði í kerti til að lýsa upp þessi konunglegu hýbíli og svo komið inn , þar sem mjúkur faðmur mömmu tók á móti manni og setti mann á stól fyrir framann ofn til að ylja litla fætur við ofn.  Jólin á þessum tíma voru sem ævintýri líkust. Maður vissi að jólin voru að koma um leið og skrautið var komið upp í höpner sem var verslun kea í innbænum. Baldur og helga með sitt bros á vör. Þá vöru jólin að koma. Messa klukkann  6 og maður þekkti það að um leið er heims um ból var sungið í kirkjuni að þá var stuttur tími í gjafirnar. Farið heim og ein gjöf opnuð svo fólkið fengi matarfrið fyrir manni.   Byggingarkrani sem var gulur og með rafmagnsmótor sem virkaði þannig að maður gat híft og slakað bandinu. Ekki fékk maður á tilfinninguni  að peningar væru að skornum skamti.  Móðir mín setti einu sinni majónes og rauðkál á brauð, vegna þess að við áttum ekki álegg. Og í huga mínum. Var þetta sælgæti. Pabbi lumaði stundum á einhverju nammi sem hann keypti. Þó það væri siður á föstudögum að mamma kæmi með gos í eins lítra flösku heim og smá nammi með. Og fyrir 30 árum síðann,  er lítill drengur vaknaði upp á nóttunni, þá var yndislegt að leggja af stað í ferð. Skríða upp í rúm til mömmu og pabba.  Leggjast til fóta og sofna öruggur og ánægður til í erfiði næsta dags.  Svo svarið er , já ég vildi geta skroppið stundum 30 ár aftur í tímann. Til þeirra tíma er ekkert var ómuglegt og allt var ævintýri.

Listamenn, hvaða þjóðflokkur er það.?Karl jónas Thorarensen

 

Þegar að ég hugsa um td listmálara , þá kemur alltaf ein mynd upp í hugann á mér. Listamaður klæddur í skyrtu , útataður í málningu, drekkandi vín og brauð og pylsa á borðinu við hliðina á sér.  Ég er það ríkur að ég á vin sem er menntaður listmálari. Alls ekki þessi týpa samt sem ég lýsti að ofann. Í fyrsta lagi er kvikindið snyrtilegur og í öðrulagi ef hann væri að drekka vín við sína iðju. Þá myndi hann liggja áfengisdauða við hliðina á trönunni. Fyrirgefðu  guðsteinn haukur enn þú ert alger hænuhaus í drykkju.  Hann er einn af þessum mönnum sem mála fyrir sig. Ekki peninga vegna. Þó kanski það sé ekki slæmur hlutur. Enn hann vill frekar að allir njóti listaverksins.  Ég gekk með þá hugmynd í maganum í nokkur ár að prufa  að mála. Var með flotta mynd í kollinum. Myndinn átti að vera línur einsog pálmtré í eldhafi.  Flott já. Svo kom að því að ég keypti striga og málningu í europris.  ( Listamannabúð fátækramannsins.) kom heim  setti pylsu og brauð við hliðina á mér og byrjaði.  Myndinn sem átti að bræða alla og sýna fram á mína listamannahæfileika urðu að engu.  Afraksturinn er myndinn fyrir ofann titlinn.  Eitt ljótt málverk . enn auðvitað mætti nota það sem hægðarlosandi fyrir snobblið listarinnar.  Sveltandi listamaður, er það ekki það sem er, var í tísku.  Eftir að hafa keypt annann striga og fleiri pensla skil ég af hverju  þessi setning fylgir listamönnum. Strigi og penslar kosta  fótlegg og annann handlegg.  Ég er ekki sveltandi listamaður, skilgreini mig ekki heldur sem listamann. Heldur er ég masókisti, ég nýt þess að kvelja mig. Reini að gera hluti sem ég get ekki.  Enn af hverju er ég þá að gera þetta, mála og mynda. Það eru tvær ástæður  sem liggja að baki. Sú fyrsta . þetta er gamann. Og númer tvö. Ég get fengið kvennfólk til að afklæðast án þess að vera drepinn.  Aðalega númer eitt er ástæðann. Hitt var bara grín.  Talandi um nekt og list. Það er ótrúlega mikið af fólki sem er á móti nekt í list. Skilgreinir það sem klám.  Nakinn líkami er fallegur og ekkert sem toppar hann.  Listamenn hins gamla tíma, ættu að vera við lýði núna. Þeir hvetja ekki til lystarstols . heldur sýndu þrýstna líkama á fallegann hátt.  Sumt sem er gert í nafni listar , er alls ekki list að mínu mati. Setja gullfiska í blandara og leyfa fólki að kveikja á er ekki list. Svelta hund til dauða í listagallerí er ekki heldur list. Setja  gervisprengju fyrir utann listasafn er ekki list. Þessi dæmi eru að mínu mati , heimsk og stórhættuleg.  List á að gleðja andann og lífga upp á lífið. Og eitt að því góða við listina er að fólk er oft ekki sammála. Það skapar umræðu. Listamenn , orð yfir fólk sem er í lista lífinu. Sumir sem hafa lært í mörg ár , vilja að þeir sem eru ekki lærðir kalli sig ekki listamenn.  Enn ef þú ert að gera eitthvað fallegt., sem gleður aðra og villt kalla þig listamann. Gerðu það þá. Ekki láta neitt stoppa þig.  Einn maður kom mér skemtilega á óvart. Ég vissi ekki að sá maður málaði . enn hann nonni lár málar falleg málverk. Svo líttu í kring um þig, það gæti leinst listamaður nálægt þér.

Ekkert að marka minn smekk, er sagtKarl jónas Thorarensen

Ég ákvað að kíkja á ljósmyndasýningu á glerátorgi og sjá myndinar sem voru  til sýnis.  Og það vill svo illa til að einn vinnufélagi minn er góður vinur ljósmyndarans. Þegar að hann spurði mig hvernig mér fannst  sýninginn, svaraði ég heiðarlega. Mér fannst hún léleg. Vinnufélagi minn var nærri farinn að froðufella. Sagði að ég hefði ekkert hundsvit á ljósmyndum. Væri með skítkast út í ljósmyndarann. Og ef mig minnir ekki rétt var ég ásakaður um afbrýðissemi. Þegar loksins slaknaði á honum , þá sagði hann að ég hefði verið undir hópþrýsting.  Svo ég ákvað að fara aftur og skoða þessa sýningu hlutlaust. Og mitt álit var enn þá það sama. Mér fannst hún léleg.  Þá fékk ég að heira það , að hann hvort sem væri, tæki ekkert mark á mér. Það er hanns mál.  Ég fór með miklar væntingar og varð fyrir vonbrigðum.  Minn smekkur er réttur fyrir mig. Þó að einhver sé með diplómu hangandi á vegg. Er það enginn trygging fyrir gæðum.  Ég ætla samt að segja. Ég hef séð myndir eftir þennann ljósmyndara. Og hann er hörkugóður. Enn þarna átti hann ekki góða daga.  Næst þegar að ég fer á sýningu og einhver spyr mig hvernig var. Mun ég spyrja strax á móti. Ertu vinur listamannsins. Og ef svo er þá labba ég þegjandi í burtu.

Sukk og svínaríKarl jónas Thorarensen

Vináttu mætti líkja við hjónaband. Maður vonast til þess að hún endist alla ævi.  Auðvitað gerir maður sér grein fyrir því að hún er ekki alltaf í þessari sælu og hamingju. Stundum hellist yfir vináttuna skúrir sem yfirleitt ganga yfir mjög fljótt. Enn því miður kemur stundum sú stund að eina sem eftir er að gera er skilnaður. Ég veit vel að ég er ekki þægilegasti vinur sem til er. enn ég er ekki heldur sá versti. Ég tók þá sára ákvörðunn í dag að binda enda á vinskap í dag við góðann dreng. Mér þykir enn vænt um hann , hann er stórgáfaður og skemtilegur. Enn við virðumst ekki eiga skap samann.  Svo þetta var eina leiðin fyrir okkur báða.   Fyrir nokkrum dögum síðann sá ég í blaði greim un tvær listakonur sem voru að segja frá verkefni sem þær eru að fara að starta. Og ég verð að viðurkenna. Ég fékk hland fyrir hjartað, vegna þess þess að þetta verkefni þeirra er eimitt það verkefni sem ég er að vinna í. Svo mín fyrsta hugsunn var sú að hætta við þetta verkefni.  Enn svo hugsaði ég að ég ætlaði ekki að láta tvær listakerlingar flengja  mig. Ef einhver á að flengja, þá verður það ég. Þannig að ég verð að setja í   toppgírinn.